Historically and biblically, the Catholic Church cannot trace its origin back to the 1st century
FACTS:
Historically, the Catholic Church cannot trace its origin back to the 1st century.
Biblically, the Catholic Church cannot trace its origin back to the 1st century.
The doctrines and practices of the Catholic Church cannot trace its
origin back to the doctrines and practices of the 1st century church of
Christ.
The doctrines and practices of the Catholic Church cannot trace its origin back to the teachings in the bible.
______________________________
Catholics claim that their church is the only Christian church that can
trace its roots back to the first century but i doubt it, because their
claim is very impossible for them to prove especially if we will
compare their doctrines, practices and beliefs to that of the 1st
century church of Christ. Everything in the Catholic Church is far
different to the church that was established by Christ, and i am 100%
sure that the Catholic Church is not the church of Christ not because i
am a non catholic but because ive examine basic facts about the history
of the Catholic Church and some of its doctrines and practices.
We do not deny that the Catholic Church in the beginning was the church
of Christ. But saying that the Catholic Church is the "church of
Christ" based on its teachings (which is very important because those
are the things that will bring us salvation) is very hard to accept.
How about you, will you accept that the 1st century church of Christ is
the Catholic Church if youve learned that there are so many new
doctrines and practices invented by the Catholics after the death of the
apostles? I mean, these:
200 AD Immersion of infants who are dying, but considered sinless. (Tertullian V.12)
250 AD North Africa region is first to practice infant baptism and
reduced the age of baptism from minors to all newborns. This is opposed
by other regions.
257 AD Baptism by sprinkling for adults instead of
immersion first used as an exception for those on sick beds, but it
caused great dispute.
300 AD Prayers for the dead
320 AD Special dress code of the clergy in worship
325 AD At the general council of Nice, 325, it was proposed indeed,
probably by the Western bishop Hosius, to forbid entirely the marriage
of priests; but the motion met with strong opposition, and was rejected.
325 AD The date for Easter was set.
379 AD Praying to Mary & Saints. (prayers of Ephraim Syrus)
385 AD In the West, the first prohibition of clerical marriage, which
laid claim to universal ecclesiastical authority, proceeded in 385 from
the Roman church in the form of a decretal letter of the bishop Siricius
to Himerius, bishop of Tarragona in Spain.
389 AD Mariolatry begins
with Gregory Nazianzen, who mentions in a eulogy, how Justina had
besought the virgin Mary to protect her virginity.
400 AD Impossibility of apostasy or once saved always saved, (Augustine XII.9)
416 AD Infant baptism by immersion commanded of all infants (Council Of Mela, Austin was the principal director)
430 AD Exhalation of Virgin Mary: "Mother of God" first applied by the Council of Ephesus
502 AD Special dress code of the Clergy all the time.
500 AD The "Habit" of Nuns (Black gowns with white tunics)
519 AD Lent
526 AD Extreme Unction
593 AD The Doctrine of Purgatory popularized from the Apocrypha by Gregory the Great
600 AD First use of Latin in worship (Gregory I)
Beginning of the Orthodox/Roman Catholic church as we know it today in its present organization.
607 AD Click to View First Pope: Boniface III is the first person to
take the title of "universal Bishop" by decree of Emperor Phocas.
608 AD Pope Boniface IV. turns the Pantheon in Rome into a temple of
Mary ad martyres: the pagan Olympus into a Christian heaven of gods.
670 AD Instrumental music: first organ by Pope Vitalian
709 AD Kissing of Pope Constantine's feet
753 AD Baptism by sprinkling for those on sick beds officially accepted.
787 AD Worship of icons and statue approved (2nd council of Nicea)
787 AD Rome (Latin) and Constantinople (Greek) part ways and begin the
drift towards complete split, resulting in two denominations emerging in
1054 AD.
965 AD Baptism of bells instituted by Pope John XIII
850 AD Burning of Holy Candles
995 AD Canonization of dead saints, first by Pope John XV
998 AD Good Friday: fish only and the eating-red meat forbidden
1009 AD Holy water
1022 AD Penance
1054 AD Roman Catholic church breaks away from the Orthodox church
1054 AD Roman Catholics officially embrace instrumental music, Orthodox reject instrumental music down to the present time.
1079 AD Celibacy enforced for priests, bishops, presbyters (Pope Gregory VII)
1090 AD Rosary beads: invented by Peter the Hermit
1095 AD Instrumental music
1190 AD Sale of Indulgences or "tickets to sin" (punishment of sin removed)
1215 AD Transubstantiation by Pope Innocent III, Fourth Lateran Council
1215 AD Auricular Confession of sins to priests instituted by Pope Innocent III, (Lateran Council)
1215 AD Mass a Sacrifice of Christ
1217 AD Adoration and Elevation of Host: ie. communion bread (Pope Honrius III)
1230 AD Ringing bells at Mass
1251 AD The Scapular, the brown cloak worn by monks invented by Simon Stock
1268 AD Priestly power of absolution
1311 AD Baptism by sprinkling accepted as the universal standard
instead of immersion for all, not just the sick. (Council of Ravenna)
1414 AD Laity no longer offered Lord's cup at communion (Council of Constance)
1439 AD Purgatory a dogma by the Council of Florence (see 593 AD)
1439 AD Doctrine of Seven Sacraments affirmed
1480 AD The Inquisition (of Spain)
1495 AD Papal control of marriage rights
1534 AD Order of Jesuits founded by Loyola
1545 AD Man-made tradition of church made equal to Bible (Council of Trent)
1545 AD Apocryphal books added to Bible (Council of Trent)
1546 AD Justification by human works of merit
1546 AD Mass universally said in Latin (see 600 AD)
1547 AD Confirmation
1560 AD Personal opinions of Pope Pius IV imposed as the official creed
1864 AD Syllabus Errorum [Syllabus of Errors] proclaimed that "Catholic
countries" could not tolerate other religions, (no freedom of
religion), conscience, separation of church and State condemned,
asserted the Pope's temporal authority over all civil rulers (Ratified
by Pope Pius IX and Vatican Council) condemned
1870 AD Infallibility of Pope (Vatican council)
1908 AD All Catholics should be christened into the church
1930 AD Public Schools condemned by Pope Pius XII (see 1864 AD)
1950 AD Sinners prayer, invented by Billy Sunday and made popular by Billy Graham. (Some Catholics now use this)
1950 AD Assumption of the body of the Virgin Mary into heaven shortly after her death. (Pope Pius XII)
1954 AD Immaculate conception of Mary proclaimed by Pope Pius XII
1995 AD The use of girls in the traditional alter boy duties
1996 AD Catholics can believe in Evolution (Pope John Paul II)
source: bible.ca
I become enlightened in some things when i read about the origin of the Catholic Church by gotquestions.org:
Question: "What is the origin of the Catholic Church?"
Answer: The Roman Catholic Church contends that its origin is the
death, resurrection, and ascension of Jesus Christ in approximately A.D.
30. The Catholic Church proclaims itself to be the church that Jesus
Christ died for, the church that was established and built by the
apostles. Is that the true origin of the Catholic Church? On the
contrary. Even a cursory reading of the New Testament will reveal that
the Catholic Church does not have its origin in the teachings of Jesus
or His apostles. In the New Testament, there is no mention of the
papacy, worship/adoration of Mary (or the immaculate conception of Mary,
the perpetual virginity of Mary, the assumption of Mary, or Mary as
co-redemptrix and mediatrix), petitioning saints in heaven for their
prayers, apostolic succession, the ordinances of the church functioning
as sacraments, infant baptism, confession of sin to a priest, purgatory,
indulgences, or the equal authority of church tradition and Scripture.
So, if the origin of the Catholic Church is not in the teachings of
Jesus and His apostles, as recorded in the New Testament, what is the
true origin of the Catholic Church?
For the first 280 years of
Christian history, Christianity was banned by the Roman Empire, and
Christians were terribly persecuted. This changed after the “conversion”
of the Roman Emperor Constantine. Constantine “legalized” Christianity
with the Edict of Milan in A.D. 313. Later, in A.D. 325, Constantine
called the Council of Nicea in an attempt to unify Christianity.
Constantine envisioned Christianity as a religion that could unite the
Roman Empire, which at that time was beginning to fragment and divide.
While this may have seemed to be a positive development for the
Christian church, the results were anything but positive. Just as
Constantine refused to fully embrace the Christian faith, but continued
many of his pagan beliefs and practices, so the Christian church that
Constantine promoted was a mixture of true Christianity and Roman
paganism.
Constantine found that with the Roman Empire being so
vast, expansive, and diverse, not everyone would agree to forsake his
or her religious beliefs to embrace Christianity. So, Constantine
allowed, and even promoted, the “Christianization” of pagan beliefs.
Completely pagan and utterly unbiblical beliefs were given new
“Christian” identities. Some clear examples of this are as follows:
(1) The Cult of Isis, an Egyptian mother-goddess religion, was absorbed
into Christianity by replacing Isis with Mary. Many of the titles that
were used for Isis, such as “Queen of Heaven,” “Mother of God,” and
theotokos (“God-bearer”) were attached to Mary. Mary was given an
exalted role in the Christian faith, far beyond what the Bible ascribes
to her, in order to attract Isis worshippers to a faith they would not
otherwise embrace. Many temples to Isis were, in fact, converted into
temples dedicated to Mary. The first clear hints of Catholic Mariology
occur in the writings of Origen, who lived in Alexandria, Egypt, which
happened to be the focal point of Isis worship.
(2) Mithraism
was a religion in the Roman Empire in the 1st through 5th centuries A.D.
It was very popular among the Romans, especially among Roman soldiers,
and was possibly the religion of several Roman emperors. While Mithraism
was never given “official” status in the Roman Empire, it was the de
facto official religion until Constantine and succeeding Roman emperors
replaced Mithraism with Christianity. One of the key features of
Mithraism was a sacrificial meal, which involved eating the flesh and
drinking the blood of a bull. Mithras, the god of Mithraism, was
“present” in the flesh and blood of the bull, and when consumed, granted
salvation to those who partook of the sacrificial meal (this is known
as theophagy, the eating of one’s god). Mithraism also had seven
“sacraments,” making the similarities between Mithraism and Roman
Catholicism too many to ignore. Constantine and his successors found an
easy substitute for the sacrificial meal of Mithraism in the concept of
the Lord’s Supper/Christian communion. Sadly, some early Christians had
already begun to attach mysticism to the Lord’s Supper, rejecting the
biblical concept of a simple and worshipful remembrance of Christ’s
death and shed blood. The Romanization of the Lord’s Supper made the
transition to a sacrificial consumption of Jesus Christ, now known as
the Catholic Mass/Eucharist, complete.
(3) Most Roman emperors
(and citizens) were henotheists. A henotheist is one who believes in the
existence of many gods, but focuses primarily on one particular god or
considers one particular god supreme over the other gods. For example,
the Roman god Jupiter was supreme over the Roman pantheon of gods. Roman
sailors were often worshippers of Neptune, the god of the oceans. When
the Catholic Church absorbed Roman paganism, it simply replaced the
pantheon of gods with the saints. Just as the Roman pantheon of gods had
a god of love, a god of peace, a god of war, a god of strength, a god
of wisdom, etc., so the Catholic Church has a saint who is “in charge”
over each of these, and many other categories. Just as many Roman cities
had a god specific to the city, so the Catholic Church provided “patron
saints” for the cities.
(4) The supremacy of the Roman bishop
(the papacy) was created with the support of the Roman emperors. With
the city of Rome being the center of government for the Roman Empire,
and with the Roman emperors living in Rome, the city of Rome rose to
prominence in all facets of life. Constantine and his successors gave
their support to the bishop of Rome as the supreme ruler of the church.
Of course, it is best for the unity of the Roman Empire that the
government and state religion be centered in the same location. While
most other bishops (and Christians) resisted the idea of the Roman
bishop being supreme, the Roman bishop eventually rose to supremacy, due
to the power and influence of the Roman emperors. When the Roman Empire
collapsed, the popes took on the title that had previously belonged to
the Roman emperors – Pontificus Maximus.
Many more examples
could be given. These four should suffice in demonstrating the true
origin of the Catholic Church. Of course the Roman Catholic Church
denies the pagan origin of its beliefs and practices. The Catholic
Church disguises its pagan beliefs under layers of complicated theology.
The Catholic Church excuses and denies its pagan origin beneath the
mask of “church tradition.” Recognizing that many of its beliefs and
practices are utterly foreign to Scripture, the Catholic Church is
forced to deny the authority and sufficiency of Scripture.
The
origin of the Catholic Church is the tragic compromise of Christianity
with the pagan religions that surrounded it. Instead of proclaiming the
gospel and converting the pagans, the Catholic Church “Christianized”
the pagan religions, and “paganized” Christianity. By blurring the
differences and erasing the distinctions, yes, the Catholic Church made
itself attractive to the people of the Roman Empire. One result was the
Catholic Church becoming the supreme religion in the “Roman world” for
centuries. However, another result was the most dominant form of
Christianity apostatizing from the true gospel of Jesus Christ and the
true proclamation of God’s Word.
Second Timothy 4:3-4 declares,
“For the time will come when men will not put up with sound doctrine.
Instead, to suit their own desires, they will gather around them a great
number of teachers to say what their itching ears want to hear. They
will turn their ears away from the truth and turn aside to myths.”
And because i am not bias, i will also show you the FACTS about the Iglesia ni Cristo:
Historically, the Iglesia ni Cristo cannot trace its origin back to the
1st century, because this church is the re establishment of the 1st
century church of Christ that we believe had apostatized. It was re
established in 1914 (based on the prophecy about the ends of the earth)
through Bro. Felix Manalo (we believed to be God's last messenger and
not the founder of the church).
Biblically, the Iglesia ni
Cristo CAN trace its origin back to the 1st century because the Iglesia
ni Cristo or Church of Christ in english is the ONLY ONE CHURCH that
Christ established.
The doctrines and practices of the Iglesia
ni Cristo CAN trace its origin back to the doctrines and practices of
the 1st century church of Christ. There may be some differences because
the Iglesia ni Cristo (Church of Christ) today is in the modern times.
The doctrines and practices of the Iglesia ni Cristo CAN trace its origin back to the teachings in the bible.
Iglesia ni Cristo Apologetics: Defending The Church of Christ Truth!
Lunes, Marso 17, 2014
TRINITY IS NOT BIBLICAL
Nasa Biblia ba ang Aral Na ang Diyos ay may Tatlong Persona?
Ang doktrina o aral tungkol sa TRINIDAD ay isang malaganap na paniniwala ng maraming nagpapakilalang mga Cristiano sa kasalukuyan. Ang paniniwalang ito, ay kanilang ipinapalagay na mababasa sa Biblia o nakabatay sa Biblia, itinuturo ng aral na ito na ang Diyos ay binubuo ng TATLONG PERSONA: Diyos Ama, Diyos Anak, at Diyos Espiritu Santo, bagamat itinuturing nila na ang bawat persona ay isang Diyos, ang mga naniniwala sa Trinidad ay nagtuturo at nagsasabi na iisa lamang ang Diyos at hindi tatlo.
Kung ating sasangguniin ang Biblia, ang Panginoong Diyos ba, o ang kaniyang anak na si Jesu Cristo, o maging ang mga Apostol, ay nagturo na mayroon pang ibang Diyos maliban sa AMA? Ano ba ang pagpapakilala ng Diyos sa kaniyang sarili na siya namang itinuro ni Cristo at ng kaniyang mga alagad? Sabi ng Biblia:
Isaias 45:21 “Kayo'y mangagpahayag, at mangagpasapit; oo, magsanggunian silang magkakasama: sinong nagpakilala nito mula nang mga unang panahon? sinong nagpahayag niyaon nang una? hindi baga ang Panginoon? at walang Dios liban sa akin: isang ganap na Dios at Tagapagligtas; walang iba liban sa akin.”
Ang Diyos mismo ang nagsabi na siya lamang ang nagiisang Diyos, at ito’y kaniyang binigyan ng diin sa pagsasabing walang Dios liban sa kaniya at wala siyang nakikilalang iba:
Isaias 44:8 “Kayo'y huwag mangatakot, o magsipangilabot man: hindi ko baga ipinahayag sa iyo nang una, at ipinakilala? at kayo ang aking mga saksi. May Dios baga liban sa akin?oo, walang malaking Bato; ako'y walang nakikilalang iba.”
Ang nagiisang tunay na Diyos ay walang nakikilalang ibang Diyos maliban sa kaniyang sarili, iyan ang maliwanag na katotohanang pahayag ng ating Panginoong Diyos mismo. Maging ang kaniyang mga sinaunanag lingkod gaya halimbawa ni Haring David ay may pahayag ng ganito:
2 Samuel 7:22 “Kaya't ikaw ay dakila, Oh Panginoong Dios: sapagka't walang gaya mo, o may ibang Dios pa bukod sa iyo, ayon sa lahat na aming naririnig ng aming mga pakinig.”
Mapapansin na noong mga unang panahon ang mga lingkod ng Diyos ay hindi kailanman siya ipinakilala bilang isang Diyos na may tatlong persona, kundi ipinakilala nila na ang Diyos ay iisa lamang at wala siyang katulad o kagaya. Dagdag pa ni Haring David:
Awit 86:10 “Sapagka't ikaw ay dakila, at gumagawa ng kagilagilalas na mga bagay: ikaw na magisa ang Dios.”
Maliwanag kung gayon na IISA LAMANG ANG TUNAY NA DIYOS. Kung ang tao ay kumilala pa sa ibang Diyos maliban sa iisang tunay na Diyos na ipinakikilala ng Biblia, samakatuwid ay hindi sila nakaabot sa tunay na pagkakilala sa tunay na Diyos na itinuro ng mga banal na kasulatan.
Ang AMA lamang ang nag-iisang tunay na Diyos
Sino ang nagiisang tunay na Diyos na ipinakilala ni Cristo? Ating tunghayan at basahin ang patotoo ng Tagapagligtas:
Juan 17:1,3 “Ang mga bagay na ito ay sinalita ni Jesus; at sa pagtingala ng kaniyang mga mata sa langit, ay sinabi niya, Ama, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ikaw ay luwalhatiin ng Anak…At ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay makilala nila na iisang Dios na tunay, at siyang iyong sinugo, sa makatuwid baga'y si Jesucristo.”
Ipinakilala ni Cristo na ang Ama sa langit ang nagiisang tunay na Diyos. Sa kabilang dako, ipinakilala niya ang kaniyang sarili bilang sinugo o sugo ng Diyos at hindi bilang kapantay o isa sa mga persona ng Diyos at isa pang Diyos gaya ng paniniwala ng iba. Si Jesus ay sugo ng Diyos, at gayon natin siya dapat kilalanin:
Juan 17:21 “Upang silang lahat ay maging isa; na gaya mo, Ama, sa akin, at ako'y sa iyo, na sila nama'y suma atin: upang ang sanglibutan ay sumampalataya na ako'y sinugo mo.”
Sa pagsasabi ni Cristo na ang Ama ang nagiisang tunay na Diyos, maliwanag kung gayon na hindi si Cristo ang Diyos.
Maging ang mga apostol ay kumikilala sa iisang Diyos lamang, ang AMA, at hindi kailanman binanggit sa alinmang kasulatang isinulat ng mga apostol na ang Diyos ay may tatlong persona:
1 Corinto 8:5 “Sapagka't bagama't mayroong mga tinatawag na mga dios, maging sa langit o maging sa lupa; gaya nang may maraming mga dios at maraming mga panginoon;”
1 Corinto 8:6 “Nguni't sa ganang atin ay may isang Dios lamang, ang Ama, na buhat sa kaniya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa kaniya; at isa lamang Panginoon, si Jesucristo, na sa pamamagitan niya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa pamamagitan niya.”
Ang Diyos, si Cristo, at ang mga apostol kailanman ay hindi nagturo na ang Diyos ay higit sa isa. Ang nagiisang Diyos na tunay na ipinangaral ni Cristo at ng mga alagad niya ay ang AMA lamang. Hindi binanggit na siya’s binubuo ng tatlong persona. Hindi sinabi na ang Anak, at ang Espiritu Santo ay Diyos din. Subalit hindi nakapagtataka na may mga tao na magturo na mayroon pang ibang Diyos maliban sa AMA. May sinasasabi ang Biblia na ganito sa kasunod na talata:
1 Corinto 8:7 “Gayon ma'y wala sa lahat ng mga tao ang kaalamang iyan”…
Maliwanag na pinatutunayan ng Biblia na may mga tao na hindi nakaabot sa pagkaalam ng katotohanan tungkol sa nagiisa at tunay na Diyos – ang tunay na kaalamang ito ay wala sa lahat ng mga tao, sa madaling salita, hindi lahat ng tao ay nakakaalam ng katotohanang ito. Bilang katibayan, ating nasasaksihan na may mga relihiyon ngayon na nagtuturo ng doktrina o aral tungkol sa Diyos na kumokontra o lumalabag sa itinuturo ng Biblia.
Ang tunay na Diyos ay hindi namamatay o nagbabago
Ano ang paniniwala ng mga Katoliko at mga Protestante tungkol sa Diyos? Sa isang aklat na may pamagat na “The Faith of Our Fathers”, isinulat ng isang Cardinal ng Iglesia Katolika, ganito ang ating mababasa:
"In this one God there are three distinct Persons - the Father, the Son, and the Holy Ghost, who are perfectly equal to each other." [The Faith of our Fathers, by James Cardinal Gibbons, Page 1]
Salin sa Filipino:
“Sa isang Diyos na ito ay may tatlong magkakaibang Persona – ang Ama, ang Anak, at ang Espiritu Santo, na perpektong magkakapantay sa isa’t-isa.”
Ang mga Katoliko at mga Protestante ay kapuwa naniniwala na mayroong isang Diyos na may tatlong magkakaibang persona. Para sa kanila, ang Diyos ay binubuo ng Ama, Anak, at Espiritu Santo.
Ano ba ang nangyari sa Diyos batay sa paninwalang Katoliko? Sa isang aklat na may pamagat na “The Story of the Church”, ganito naman ang sabi:
"... God had become Man to save the world and to bring back to mankind all the blessings that had been lost by Original Sin. The God-Man had established a Church in which He would remain on earth until the end of the world to teach men the Truth and to make them holy." [The Story of the Church, p. 86]
Salin sa Filipino:
“…Ang Diyos ay naging tao upang iligtas ang sanglibutan at upang maibalik ang sangkatauhan sa lahat ng mga biyayang kanilang sinayang dahil sa kasalanang original. Ang Diyos-na-Taoay nagtayo ng isang Iglesia kung saan siya ay mananatili sa daigidig hanggang sa wakas ng sanglibutan upang magturo sa mga tao ng katotohanan at upang sila’y mapaging banal.”
Sinasangayunan ba ng Diyos ang aral na siya ay naging tao o sa ibang salita “nagkatawang tao”? Ipinahayag ng Diyos ang ganito:
Oseas 11:9 “Hindi ko isasagawa ang kabangisan ng aking galit, hindi ako babalik upang ipahamak ang Ephraim: sapagka't ako'y Dios, at hindi tao; ang Banal sa gitna mo; at hindi ako paroroon na may galit.”
Samakatuwid ang aral na ang Diyos ay naging tao o nagkatawang tao ay labag o kakontra ng itinuro ng Diyos sa Biblia.
Kung ating tatanggapin na katotohanan na ang Diyos ay naging tao at ito’y si Cristo, lilitaw kung gayon na dahil sa si Cristo ay namatay, ay may Diyos na namamatay. Ang tunay bang Diyos ay maaaring makaranas ng kamatayan?
1 Timoteo 1:17 “Ngayon sa Haring walang hanggan, walang kamatayan, di nakikita, saiisang Dios, ay ang kapurihan at kaluwalhatian magpakailan kailan man. Siya nawa.”
Ayon sa Biblia, ang tunay na Diyos ay walang kamatayan. Samantalang si Cristo ay namatay sa krus. Kaya maliwanag na hindi maaaring maging Diyos si Cristo dahil ang tunay na Diyos ay hindi maaaring makaranas kailanman man ng kamatayan, dahil hindi siya namamatay.
Ano pang aral ang malalabag ng paniniwalang ang Diyos ay nagkatawang tao o naging tao? Sabi ng Diyos ay ganito:
Malakias 3:6 “Sapagka't ako, ang Panginoon, ay hindi nababago, kaya't kayo, Oh mga anak na lalake ni Jacob ay hindi nangauubos.”
Maliwanag nating nakikita ngayon na ang paniniwalang ang Diyos ay nagkatawang-tao o naging tao, ay labag sa mga katotohanang itinuturo ng Diyos sa Biblia. Sapagkat kailanman ang Diyos ay hindi nababago, hindi siya magbabagong anyo o kalikasan mula sa pagiging Diyos ay magbabago siya upang maging tao… Siya’y mananatiling Diyos magpakailanman.
Bakit natin natitiyak na ang doktrina o aral tungkol sa pagkakatawang-tao ng Diyos ay isang napakalaking kamalian? Basahin pa natin ito:
Santiago 1:17 “Ang bawa't mabuting kaloob at ang bawa't sakdal na kaloob ay pawang buhat sa itaas, na bumababa mula sa Ama ng mga ilaw, na walang pagbabago, ni kahit anino man ng pagiiba.”
Dahil sa ang tunay na Diyos ay mananatiling Diyos magpakailankailanman…Hindi siya nagkatawang tao dahil sa wala siyang pagbabago ni magkakaroon man siya ng kahit anino man ng pagiiba. Hindi mangyayari kailanman na ang Diyos ay maging tao, hindi totoo ang paniniwalang ito.
Ang Aral na ginawa lamang ng tao
Ang termino o salitang “Trinidad” ay inimbento lamang at hindi mababasa kailanman sa Biblia. SiAugustus Hopkins Strong isang awtoridad Katoliko ang nagpapatunay:
"The term 'Trinity' is not found in Scripture [Bible], ... The invention of the term is ascribed to Tertullian." [Systematic Theology, by Augustus Hopkins Strong, page. 304]
Salin sa Filipino:
“Ang terminong ‘Trinidad’ ay hindi matatagpuan sa kasulatan (Biblia), …ang pagkakaimbento ng termino ay ipinapalagay na gawa ni Tertulliano.”
Ang aral tungkol sa Trinidad ay isang katuruan na gawa lamang tao at ito’y tahasang inamin ng isang Awtoridad Katoliko. Kailanman ay hindi makikita o mababasa sa Biblia ang terminong ito. Ang mismong prinsipyo ng aral na ito ay tahasang kumokontra o lumalabag sa aral ng Diyos, ni Cristo, at ng mga apostol. Ayon sa Biblia hindi tayo dapat magsalig ng paniniwala sa mga kautusan o aral na inimbento o kinatha lamang ng mga tao na di sang-ayon sa mga katotohanan ng Diyos na mababasa sa Biblia:
Tito 1:14 “Na huwag mangakinig sa mga katha ng mga Judio, at sa mga utos ng mga tao na nangagsisisinsay sa katotohanan.”
Hindi lamang ang terminong “Trinidad” ang wala sa Biblia, patutunayan sa atin iyan ng isangCatholic Bible Scholar:
"Though the exact terms in which the [Catholic] Church has formally defined the dogma of the Blessed Trinity ... are not in the Bible, and may, therefore, in a sense be called unscriptural. . ." [The Divine Trinity: A Dogmatic Treatise, by Rt. Rev. Msgr. Joseph Pohle, p. 22]
Salin sa Filipino:
“Bagamat ang eksaktong mga termino, kung saan pormal na ipinaliwanag sa atin ng Iglesia [Katolika] ang dogma tungkol sa Banal na Trinidad…ang mga ito ay wala sa Biblia, at maaari, kung gayon, na ito’y tawagin na hindi maka-kasulatan…”
Ang mga tagapagtaguyod ng paniniwalang ito mismo ang umaamin at nagpapatunay na ang “dogma” [o nilikhang aral ng Iglesia Katolika] na ang Diyos ay may tatlong persona ay wala sa Biblia o hindi maka-kasulatan.
Kailan lamang ba pinasimulang ituro ang tungkol sa aral na ito?
"It is a simple fact and an undeniable historical fact that several major doctrines that now seem central to the Christian Faith – such as the doctrine of the Trinity and the doctrine of the nature of Christ – were not present in a full and self-defined generally accepted form until the fourth and fifth centuries. If they are essential today – as all of the orthodox creeds and confessions assert – it must be because they are true. If they are true, then they must always have been true; they cannot have become true in the fourth and fifth century. But if they are both true and essential, how can it be that the early [Catholic] church took centuries to formulate them?" [The Doctrine of the Trinity Christianity’s Self-Inflicted Wound 1994 Anthony F. Buzzard Charles F. Hunting]
Salin sa Filipino:
“Ito ay isang simpleng katotohanan at hindi maitatangging katotohanang pangkasaysayan na ilan sa mga pangunahing doktrina na ngayon ay maituturing na mahalaga sa pananampalatayang Cristiano – gaya ng doktrina tungkol sa Trinidad at ang doktrina sa kalagayan ni Cristo – ay hindi umiral bilang isang ganap at mayroon nang maliwanag at katanggap-tanggap na anyo para sa lahat hanggang sa ika-apat at ika-limang siglo. Kung ang mga ito man ay mahalaga ngayon – gaya ng pinatutunayan ng mga Kredong ortodoksiya at mga kumpisal- ay marahil sapagkat ang mga ito ay totoo. Kung ang mga ito ay totoo, samakatuwid ito ay isang namamalaging katotohanan; at hindi naging totoo lamang noong ika-apat at ika-limang siglo. Ngunit kung ang mga ito ay kapuwa totoo at mahalaga, Bakit ang Iglesia [Katolika] noon ay gumugol ng napakaraming siglo para mabuo ang mga ito?”
Maliwanag na inaamin ng mga manunulat ng kasaysayan na ang aral na ito ay nabuo lamang noong ika-apat at ika-limang siglo, kaya malinaw na malinaw ang dahilan kung bakit hindi ito mababasa kailanman sa Biblia. Dahil matagal nang tapos ang Biblia noong Unang Siglo pa lamang, matagal nang patay ang mga Apostol, at matagal nang nasa langit ang Panginoong Jesus. Kaya walang kinalaman kailanman si Cristo, ang mga Apostol, at ang Biblia sa pagkakaroon ng aral tungkol sa Diyos na mayroong tatlong persona.
Ang paniniwala na maghahatid sa atin sa buhay na walang hanggan
Napakalaking kasawian ang naghihintay sa kanila na tumanggap at patuloy na naniniwala sa mga doktrina o aral na gawa lamang ng tao at hindi nakabatay o mababasa sa Bibia. Basahin natin ang babala ng kasulatan:
Galacia 5:19-21 “At hayag ang mga gawa ng laman, sa makatuwid ay ang mga ito: pakikiapid, karumihan, kahalayan, Pagsamba sa diosdiosan, pangkukulam, mga pagtataniman, mga pagtatalo, mga paninibugho, mga pagkakaalitan, mga pagkakampikampi, mga pagkakabahabahagi, mga hidwang pananampalataya, Mga kapanaghilian, mga paglalasing, mga kalayawan, at ang mga katulad nito; tungkol sa mga bagay na ito ay aking ipinagpapaunang ipaalaala sa inyo, tulad sa aking pagpapaalaala nang una sa inyo, na ang mga nagsisigawa ng gayong mga bagay ay hindi magsisipagmana ng kaharian ng Dios.”
Kasama sa hindi magmamana ng kaharian ng Diyos ang mga taong nahirati sa mali o “hidwang pananampalataya, mga aral at paniniwalang hindi nakabatay sa mga katotohanang nakasulat sa Biblia, kundi inimbento lamang ng mga tao – gaya ng Trinidad. Ang ganitong paniniwala ay ikapapahamak.
Aling paniniwala naman ang dapat taglayin ng tao upang magtamo ng buhay na walang hanggan? Ating balikan ang pahayag ni Cristo:
Juan 17:1-3 “Ang mga bagay na ito ay sinalita ni Jesus; at sa pagtingala ng kaniyang mga mata sa langit, ay sinabi niya, Ama, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ikaw ay luwalhatiin ng Anak: Gaya ng ibinigay mo sa kaniya ang kapamahalaan sa lahat ng laman, upang bigyan niya ng buhay na walang hanggan ang lahat ng ibinigay mo sa kaniya. At ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay makilala nila na iisang Dios na tunay, at siyang iyong sinugo, sa makatuwid baga'y si Jesucristo.”
Ang paniniwalang ang AMA lamang ang nagiisa at tunay na Diyos ang dapat taglayin ng tao upang siya’y magtamo ng buhay na walang hanggan, sabi nga ni Cristo “ITO ANG BUHAY NA WALANG HANGGAN” na ito ay ang pagkakilala sa AMA bilang IISANG DIYOS NA TUNAY…
Kaya sa mga taong nagnanais magtaglay ng buhay na walang hanggan sa araw ng paghuhukom ay hindi makaiiwas na tanggapin ang katotohanang ito…
Ang doktrina o aral tungkol sa TRINIDAD ay isang malaganap na paniniwala ng maraming nagpapakilalang mga Cristiano sa kasalukuyan. Ang paniniwalang ito, ay kanilang ipinapalagay na mababasa sa Biblia o nakabatay sa Biblia, itinuturo ng aral na ito na ang Diyos ay binubuo ng TATLONG PERSONA: Diyos Ama, Diyos Anak, at Diyos Espiritu Santo, bagamat itinuturing nila na ang bawat persona ay isang Diyos, ang mga naniniwala sa Trinidad ay nagtuturo at nagsasabi na iisa lamang ang Diyos at hindi tatlo.
Kung ating sasangguniin ang Biblia, ang Panginoong Diyos ba, o ang kaniyang anak na si Jesu Cristo, o maging ang mga Apostol, ay nagturo na mayroon pang ibang Diyos maliban sa AMA? Ano ba ang pagpapakilala ng Diyos sa kaniyang sarili na siya namang itinuro ni Cristo at ng kaniyang mga alagad? Sabi ng Biblia:
Isaias 45:21 “Kayo'y mangagpahayag, at mangagpasapit; oo, magsanggunian silang magkakasama: sinong nagpakilala nito mula nang mga unang panahon? sinong nagpahayag niyaon nang una? hindi baga ang Panginoon? at walang Dios liban sa akin: isang ganap na Dios at Tagapagligtas; walang iba liban sa akin.”
Ang Diyos mismo ang nagsabi na siya lamang ang nagiisang Diyos, at ito’y kaniyang binigyan ng diin sa pagsasabing walang Dios liban sa kaniya at wala siyang nakikilalang iba:
Isaias 44:8 “Kayo'y huwag mangatakot, o magsipangilabot man: hindi ko baga ipinahayag sa iyo nang una, at ipinakilala? at kayo ang aking mga saksi. May Dios baga liban sa akin?oo, walang malaking Bato; ako'y walang nakikilalang iba.”
Ang nagiisang tunay na Diyos ay walang nakikilalang ibang Diyos maliban sa kaniyang sarili, iyan ang maliwanag na katotohanang pahayag ng ating Panginoong Diyos mismo. Maging ang kaniyang mga sinaunanag lingkod gaya halimbawa ni Haring David ay may pahayag ng ganito:
2 Samuel 7:22 “Kaya't ikaw ay dakila, Oh Panginoong Dios: sapagka't walang gaya mo, o may ibang Dios pa bukod sa iyo, ayon sa lahat na aming naririnig ng aming mga pakinig.”
Mapapansin na noong mga unang panahon ang mga lingkod ng Diyos ay hindi kailanman siya ipinakilala bilang isang Diyos na may tatlong persona, kundi ipinakilala nila na ang Diyos ay iisa lamang at wala siyang katulad o kagaya. Dagdag pa ni Haring David:
Awit 86:10 “Sapagka't ikaw ay dakila, at gumagawa ng kagilagilalas na mga bagay: ikaw na magisa ang Dios.”
Maliwanag kung gayon na IISA LAMANG ANG TUNAY NA DIYOS. Kung ang tao ay kumilala pa sa ibang Diyos maliban sa iisang tunay na Diyos na ipinakikilala ng Biblia, samakatuwid ay hindi sila nakaabot sa tunay na pagkakilala sa tunay na Diyos na itinuro ng mga banal na kasulatan.
Ang AMA lamang ang nag-iisang tunay na Diyos
Sino ang nagiisang tunay na Diyos na ipinakilala ni Cristo? Ating tunghayan at basahin ang patotoo ng Tagapagligtas:
Juan 17:1,3 “Ang mga bagay na ito ay sinalita ni Jesus; at sa pagtingala ng kaniyang mga mata sa langit, ay sinabi niya, Ama, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ikaw ay luwalhatiin ng Anak…At ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay makilala nila na iisang Dios na tunay, at siyang iyong sinugo, sa makatuwid baga'y si Jesucristo.”
Ipinakilala ni Cristo na ang Ama sa langit ang nagiisang tunay na Diyos. Sa kabilang dako, ipinakilala niya ang kaniyang sarili bilang sinugo o sugo ng Diyos at hindi bilang kapantay o isa sa mga persona ng Diyos at isa pang Diyos gaya ng paniniwala ng iba. Si Jesus ay sugo ng Diyos, at gayon natin siya dapat kilalanin:
Juan 17:21 “Upang silang lahat ay maging isa; na gaya mo, Ama, sa akin, at ako'y sa iyo, na sila nama'y suma atin: upang ang sanglibutan ay sumampalataya na ako'y sinugo mo.”
Sa pagsasabi ni Cristo na ang Ama ang nagiisang tunay na Diyos, maliwanag kung gayon na hindi si Cristo ang Diyos.
Maging ang mga apostol ay kumikilala sa iisang Diyos lamang, ang AMA, at hindi kailanman binanggit sa alinmang kasulatang isinulat ng mga apostol na ang Diyos ay may tatlong persona:
1 Corinto 8:5 “Sapagka't bagama't mayroong mga tinatawag na mga dios, maging sa langit o maging sa lupa; gaya nang may maraming mga dios at maraming mga panginoon;”
1 Corinto 8:6 “Nguni't sa ganang atin ay may isang Dios lamang, ang Ama, na buhat sa kaniya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa kaniya; at isa lamang Panginoon, si Jesucristo, na sa pamamagitan niya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa pamamagitan niya.”
Ang Diyos, si Cristo, at ang mga apostol kailanman ay hindi nagturo na ang Diyos ay higit sa isa. Ang nagiisang Diyos na tunay na ipinangaral ni Cristo at ng mga alagad niya ay ang AMA lamang. Hindi binanggit na siya’s binubuo ng tatlong persona. Hindi sinabi na ang Anak, at ang Espiritu Santo ay Diyos din. Subalit hindi nakapagtataka na may mga tao na magturo na mayroon pang ibang Diyos maliban sa AMA. May sinasasabi ang Biblia na ganito sa kasunod na talata:
1 Corinto 8:7 “Gayon ma'y wala sa lahat ng mga tao ang kaalamang iyan”…
Maliwanag na pinatutunayan ng Biblia na may mga tao na hindi nakaabot sa pagkaalam ng katotohanan tungkol sa nagiisa at tunay na Diyos – ang tunay na kaalamang ito ay wala sa lahat ng mga tao, sa madaling salita, hindi lahat ng tao ay nakakaalam ng katotohanang ito. Bilang katibayan, ating nasasaksihan na may mga relihiyon ngayon na nagtuturo ng doktrina o aral tungkol sa Diyos na kumokontra o lumalabag sa itinuturo ng Biblia.
Ang tunay na Diyos ay hindi namamatay o nagbabago
Ano ang paniniwala ng mga Katoliko at mga Protestante tungkol sa Diyos? Sa isang aklat na may pamagat na “The Faith of Our Fathers”, isinulat ng isang Cardinal ng Iglesia Katolika, ganito ang ating mababasa:
"In this one God there are three distinct Persons - the Father, the Son, and the Holy Ghost, who are perfectly equal to each other." [The Faith of our Fathers, by James Cardinal Gibbons, Page 1]
Salin sa Filipino:
“Sa isang Diyos na ito ay may tatlong magkakaibang Persona – ang Ama, ang Anak, at ang Espiritu Santo, na perpektong magkakapantay sa isa’t-isa.”
Ang mga Katoliko at mga Protestante ay kapuwa naniniwala na mayroong isang Diyos na may tatlong magkakaibang persona. Para sa kanila, ang Diyos ay binubuo ng Ama, Anak, at Espiritu Santo.
Ano ba ang nangyari sa Diyos batay sa paninwalang Katoliko? Sa isang aklat na may pamagat na “The Story of the Church”, ganito naman ang sabi:
"... God had become Man to save the world and to bring back to mankind all the blessings that had been lost by Original Sin. The God-Man had established a Church in which He would remain on earth until the end of the world to teach men the Truth and to make them holy." [The Story of the Church, p. 86]
Salin sa Filipino:
“…Ang Diyos ay naging tao upang iligtas ang sanglibutan at upang maibalik ang sangkatauhan sa lahat ng mga biyayang kanilang sinayang dahil sa kasalanang original. Ang Diyos-na-Taoay nagtayo ng isang Iglesia kung saan siya ay mananatili sa daigidig hanggang sa wakas ng sanglibutan upang magturo sa mga tao ng katotohanan at upang sila’y mapaging banal.”
Sinasangayunan ba ng Diyos ang aral na siya ay naging tao o sa ibang salita “nagkatawang tao”? Ipinahayag ng Diyos ang ganito:
Oseas 11:9 “Hindi ko isasagawa ang kabangisan ng aking galit, hindi ako babalik upang ipahamak ang Ephraim: sapagka't ako'y Dios, at hindi tao; ang Banal sa gitna mo; at hindi ako paroroon na may galit.”
Samakatuwid ang aral na ang Diyos ay naging tao o nagkatawang tao ay labag o kakontra ng itinuro ng Diyos sa Biblia.
Kung ating tatanggapin na katotohanan na ang Diyos ay naging tao at ito’y si Cristo, lilitaw kung gayon na dahil sa si Cristo ay namatay, ay may Diyos na namamatay. Ang tunay bang Diyos ay maaaring makaranas ng kamatayan?
1 Timoteo 1:17 “Ngayon sa Haring walang hanggan, walang kamatayan, di nakikita, saiisang Dios, ay ang kapurihan at kaluwalhatian magpakailan kailan man. Siya nawa.”
Ayon sa Biblia, ang tunay na Diyos ay walang kamatayan. Samantalang si Cristo ay namatay sa krus. Kaya maliwanag na hindi maaaring maging Diyos si Cristo dahil ang tunay na Diyos ay hindi maaaring makaranas kailanman man ng kamatayan, dahil hindi siya namamatay.
Ano pang aral ang malalabag ng paniniwalang ang Diyos ay nagkatawang tao o naging tao? Sabi ng Diyos ay ganito:
Malakias 3:6 “Sapagka't ako, ang Panginoon, ay hindi nababago, kaya't kayo, Oh mga anak na lalake ni Jacob ay hindi nangauubos.”
Maliwanag nating nakikita ngayon na ang paniniwalang ang Diyos ay nagkatawang-tao o naging tao, ay labag sa mga katotohanang itinuturo ng Diyos sa Biblia. Sapagkat kailanman ang Diyos ay hindi nababago, hindi siya magbabagong anyo o kalikasan mula sa pagiging Diyos ay magbabago siya upang maging tao… Siya’y mananatiling Diyos magpakailanman.
Bakit natin natitiyak na ang doktrina o aral tungkol sa pagkakatawang-tao ng Diyos ay isang napakalaking kamalian? Basahin pa natin ito:
Santiago 1:17 “Ang bawa't mabuting kaloob at ang bawa't sakdal na kaloob ay pawang buhat sa itaas, na bumababa mula sa Ama ng mga ilaw, na walang pagbabago, ni kahit anino man ng pagiiba.”
Dahil sa ang tunay na Diyos ay mananatiling Diyos magpakailankailanman…Hindi siya nagkatawang tao dahil sa wala siyang pagbabago ni magkakaroon man siya ng kahit anino man ng pagiiba. Hindi mangyayari kailanman na ang Diyos ay maging tao, hindi totoo ang paniniwalang ito.
Ang Aral na ginawa lamang ng tao
Ang termino o salitang “Trinidad” ay inimbento lamang at hindi mababasa kailanman sa Biblia. SiAugustus Hopkins Strong isang awtoridad Katoliko ang nagpapatunay:
"The term 'Trinity' is not found in Scripture [Bible], ... The invention of the term is ascribed to Tertullian." [Systematic Theology, by Augustus Hopkins Strong, page. 304]
Salin sa Filipino:
“Ang terminong ‘Trinidad’ ay hindi matatagpuan sa kasulatan (Biblia), …ang pagkakaimbento ng termino ay ipinapalagay na gawa ni Tertulliano.”
Ang aral tungkol sa Trinidad ay isang katuruan na gawa lamang tao at ito’y tahasang inamin ng isang Awtoridad Katoliko. Kailanman ay hindi makikita o mababasa sa Biblia ang terminong ito. Ang mismong prinsipyo ng aral na ito ay tahasang kumokontra o lumalabag sa aral ng Diyos, ni Cristo, at ng mga apostol. Ayon sa Biblia hindi tayo dapat magsalig ng paniniwala sa mga kautusan o aral na inimbento o kinatha lamang ng mga tao na di sang-ayon sa mga katotohanan ng Diyos na mababasa sa Biblia:
Tito 1:14 “Na huwag mangakinig sa mga katha ng mga Judio, at sa mga utos ng mga tao na nangagsisisinsay sa katotohanan.”
Hindi lamang ang terminong “Trinidad” ang wala sa Biblia, patutunayan sa atin iyan ng isangCatholic Bible Scholar:
"Though the exact terms in which the [Catholic] Church has formally defined the dogma of the Blessed Trinity ... are not in the Bible, and may, therefore, in a sense be called unscriptural. . ." [The Divine Trinity: A Dogmatic Treatise, by Rt. Rev. Msgr. Joseph Pohle, p. 22]
Salin sa Filipino:
“Bagamat ang eksaktong mga termino, kung saan pormal na ipinaliwanag sa atin ng Iglesia [Katolika] ang dogma tungkol sa Banal na Trinidad…ang mga ito ay wala sa Biblia, at maaari, kung gayon, na ito’y tawagin na hindi maka-kasulatan…”
Ang mga tagapagtaguyod ng paniniwalang ito mismo ang umaamin at nagpapatunay na ang “dogma” [o nilikhang aral ng Iglesia Katolika] na ang Diyos ay may tatlong persona ay wala sa Biblia o hindi maka-kasulatan.
Kailan lamang ba pinasimulang ituro ang tungkol sa aral na ito?
"It is a simple fact and an undeniable historical fact that several major doctrines that now seem central to the Christian Faith – such as the doctrine of the Trinity and the doctrine of the nature of Christ – were not present in a full and self-defined generally accepted form until the fourth and fifth centuries. If they are essential today – as all of the orthodox creeds and confessions assert – it must be because they are true. If they are true, then they must always have been true; they cannot have become true in the fourth and fifth century. But if they are both true and essential, how can it be that the early [Catholic] church took centuries to formulate them?" [The Doctrine of the Trinity Christianity’s Self-Inflicted Wound 1994 Anthony F. Buzzard Charles F. Hunting]
Salin sa Filipino:
“Ito ay isang simpleng katotohanan at hindi maitatangging katotohanang pangkasaysayan na ilan sa mga pangunahing doktrina na ngayon ay maituturing na mahalaga sa pananampalatayang Cristiano – gaya ng doktrina tungkol sa Trinidad at ang doktrina sa kalagayan ni Cristo – ay hindi umiral bilang isang ganap at mayroon nang maliwanag at katanggap-tanggap na anyo para sa lahat hanggang sa ika-apat at ika-limang siglo. Kung ang mga ito man ay mahalaga ngayon – gaya ng pinatutunayan ng mga Kredong ortodoksiya at mga kumpisal- ay marahil sapagkat ang mga ito ay totoo. Kung ang mga ito ay totoo, samakatuwid ito ay isang namamalaging katotohanan; at hindi naging totoo lamang noong ika-apat at ika-limang siglo. Ngunit kung ang mga ito ay kapuwa totoo at mahalaga, Bakit ang Iglesia [Katolika] noon ay gumugol ng napakaraming siglo para mabuo ang mga ito?”
Maliwanag na inaamin ng mga manunulat ng kasaysayan na ang aral na ito ay nabuo lamang noong ika-apat at ika-limang siglo, kaya malinaw na malinaw ang dahilan kung bakit hindi ito mababasa kailanman sa Biblia. Dahil matagal nang tapos ang Biblia noong Unang Siglo pa lamang, matagal nang patay ang mga Apostol, at matagal nang nasa langit ang Panginoong Jesus. Kaya walang kinalaman kailanman si Cristo, ang mga Apostol, at ang Biblia sa pagkakaroon ng aral tungkol sa Diyos na mayroong tatlong persona.
Ang paniniwala na maghahatid sa atin sa buhay na walang hanggan
Napakalaking kasawian ang naghihintay sa kanila na tumanggap at patuloy na naniniwala sa mga doktrina o aral na gawa lamang ng tao at hindi nakabatay o mababasa sa Bibia. Basahin natin ang babala ng kasulatan:
Galacia 5:19-21 “At hayag ang mga gawa ng laman, sa makatuwid ay ang mga ito: pakikiapid, karumihan, kahalayan, Pagsamba sa diosdiosan, pangkukulam, mga pagtataniman, mga pagtatalo, mga paninibugho, mga pagkakaalitan, mga pagkakampikampi, mga pagkakabahabahagi, mga hidwang pananampalataya, Mga kapanaghilian, mga paglalasing, mga kalayawan, at ang mga katulad nito; tungkol sa mga bagay na ito ay aking ipinagpapaunang ipaalaala sa inyo, tulad sa aking pagpapaalaala nang una sa inyo, na ang mga nagsisigawa ng gayong mga bagay ay hindi magsisipagmana ng kaharian ng Dios.”
Kasama sa hindi magmamana ng kaharian ng Diyos ang mga taong nahirati sa mali o “hidwang pananampalataya, mga aral at paniniwalang hindi nakabatay sa mga katotohanang nakasulat sa Biblia, kundi inimbento lamang ng mga tao – gaya ng Trinidad. Ang ganitong paniniwala ay ikapapahamak.
Aling paniniwala naman ang dapat taglayin ng tao upang magtamo ng buhay na walang hanggan? Ating balikan ang pahayag ni Cristo:
Juan 17:1-3 “Ang mga bagay na ito ay sinalita ni Jesus; at sa pagtingala ng kaniyang mga mata sa langit, ay sinabi niya, Ama, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ikaw ay luwalhatiin ng Anak: Gaya ng ibinigay mo sa kaniya ang kapamahalaan sa lahat ng laman, upang bigyan niya ng buhay na walang hanggan ang lahat ng ibinigay mo sa kaniya. At ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay makilala nila na iisang Dios na tunay, at siyang iyong sinugo, sa makatuwid baga'y si Jesucristo.”
Ang paniniwalang ang AMA lamang ang nagiisa at tunay na Diyos ang dapat taglayin ng tao upang siya’y magtamo ng buhay na walang hanggan, sabi nga ni Cristo “ITO ANG BUHAY NA WALANG HANGGAN” na ito ay ang pagkakilala sa AMA bilang IISANG DIYOS NA TUNAY…
Kaya sa mga taong nagnanais magtaglay ng buhay na walang hanggan sa araw ng paghuhukom ay hindi makaiiwas na tanggapin ang katotohanang ito…
NA SI PEDRO AY HINDI NAGING PAPA KAILANMAN SA IGLESIA KATOLIKA AT LALONG HINDI NAGING PAPA SA IGLESIANG
NALALAMAN BA NINYO?
NA SI PEDRO AY HINDI NAGING PAPA KAILANMAN SA IGLESIA KATOLIKA AT LALONG HINDI NAGING PAPA SA IGLESIANG
ITINAYO NI CRISTO SA JERUSALEM?
KAYA MALAKAS ang loob ng mga pare na sabihing ang Iglesia Katolika ang tunay na iglesiang itinayo ni Cristo sa Jerusalem noong unang siglo, ay sa dahilang paniwalang-paniwala sila at pinapaniwala rin nila ang marami na si Pedrong apostol ni Cristo ang kanilang unang papa. Kung mapapatunayan nga naman nila na si Pedro nga ang unang papa, lalabas na sila’y may kaugnayan kay Cristo at sa mga Apostol. Ito nga ba ang kanilang itinuturo? Sa Commentary on the Official Catechism of the Philippines pahina 134, ay ganito ang nasusulat:
“Where Peter is, there is the Church. Jesus appointed St. Peter as head of His Church… The successor of St. Peter is the bishop of Rome, and is usually called the Pope.”
Sa Pilipino:
“Kung saan naroon si Pedro, naroon ang Iglesia. Hinirang ni Jesus si Pedro na ulo ng Kaniyang Iglesia… Ang kahalili ni San Pedro ay ang Obispo ng Roma, at karaniwang tinatawag na Papa.”
Ginawa ba ni Jesus na Papa si Apostol Pedro? Sa aklat ng mga “Caballeros de Colon,” (aklat Katoliko) na pinamagatang Why Millions Call Him Holy Father, pahina 1, ay sinasabi ang ganito:
“Christ Never Called Peter Pope.”
Sa Pilipino:
“Hindi Kailanman Tinawag Ni Cristo Si Pedro Na Papa.”
Bakit kailanma’y hindi maaring tawagin at lalong hindi maaring gawin ni Cristo na Papa si Pedro? Ano ba ang kahulugan ng salitang Papa? Sa aklat ng pareng si Juan Trinidad na pinamagatang Ang Iglesia ni Kristo at iba’t ibang Sektang Protestante, pahina 26, ay ganito ang nasusulat:
“At ang Santo Papa (Ama) ay ang pinakamataas na ama ng ating kaluluwa dito sa lupa, dahil sa siya ang kahalili n gating Panginoon.”
Ama ang kahulugan ng salitang Papa. Ito raw ang pinakamataas na ama ng kaluluwa dito sa lupa. Sang-ayon ba ito sa aral ni Cristo? Sa Mat. 23:9, ay sinabi ni Cristo:
“At huwag ninyong tawaging inyong ama ang sinomang tao sa lupa: sapagka't iisa ang inyong ama, sa makatuwid baga'y siya na nasa langit.”
Nasasaklaw kaya ng pagbabawal na ito ang ating ama na asawa ng ating ina o ang ating ama sa laman? Hindi, sapagka’t sinabi rin Niya:
“Sapagka't sinabi ng Dios, Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina:…” (Mat. 15:4)
Kung gayo’y anong uring ama ang ipinagbabawal ni Cristo na itawag sa kaninomang tao sa lupa? Ang katulad ng pagiging Ama ng ating Ama sa langit, na ito ang Diyos. Anong uring Ama ang Diyos? Ang Diyos ay Ama ng kaluluwa (Ezek. 18:4). Sa makatuwid, nagkakasala ang mga papa sa pagpapatawag nila ng “Banal na Ama”, sa kanilang sarili sapagka’t iisa lamang ang Ama ng kaluluwa, ang Diyos. Kaya ito ang dahilan kung bakit hindi maaaring gawin ni Cristo na Papa si Pedro, sapagka’t ito’y labag sa aral na Kaniyang itinuro.
Bakit naman sa talaan ng mga papa ng Iglesia Katolika ay nangunguna si Pedro? Inilagay nga nilang una si Pedro sa talaan ng mga naging papa sa Iglesia Katolika, subali’t ang mga nagtala ay may alinlangan, kaya sa dulo ng pangalan ni Pedro ay naglagay sila ng tandang pananong (?-question mark). (Catholic Encyclopedia, vol. 12, p. 272). Ang sagot nila ukol dito ay hindi raw ang pagiging papa ni Pedro ang pinag-aalinlanganan kundi ang petsa. Ito’y pangangatwiran lamang! Ang totoo’y hindi hindi lamang ang pagiging papa ni Pedro ang pinag-aalinlanganan kundi ang sa marami pa, gaya ng mababasa sa Catholic Dictionary, pahina 389:
“The number of popes since St. Peter is not certain; there are 262 commonly enumerated…Some of these are uncertain, and dozen are definitely unknown.”
Sa Pilipino:
“Ang bilang ng mga papa mula kay San Pedro ay hindi tiyak; may 262 na karaniwang binabanggit…Ang ilan sa mga ito ay hindi tiyak, at may isang dosena ang tiyak na hindi kilala.”
Bakit nag-alinlangan ang mga nagsisulat ng Catholic Encyclopedia sa pagiging papa ni Pedro? Kailan ba nagsimula ang tungkuling papa? Sa “Catholic Encyclopedia,” vol. 12, pahina 270, sinasabing noong ikaapat na siglo o ikaapat na raang taon, ito ay pinasimulang maging katangi-tanging katawagan ng Pontipise Romano. Kailan naman namatay si Apostol Pedro? Ayon din sa “Catholic Encyclopedia,” vol. 11, pahina 750, si Pedro ay namatay noong taong 67-68, unang siglo. Paano magiging papa si Pedro na namatay noong 67, unang isang daang taon, samantalang ang tungkuling papa ay nagsimula noong ikaapat na raang taon? Mahigit nang tatlong daang taong patay si Pedro nang magkaroon ng tungkuling papa, kaya may katuwiran ang mga nagsisulat ng “Catholic Encyclopedia” na magalinlangan sa pagiging papa ni Pedro.
Maging ang kasaysayan ay nagsasabing napakalabo at walang katiyakan ang umano’y pagiging papa ni Pedro. Ganito ang sinasabi ng “World’s Great Events,” vol. 2, pahina 163:
“Our knowledge of the Papacy in its earliest days is very dim and uncertain. Peter, the fishermen of Galilee, who as tradition relates, was crucified with his head downward about 66, is claimed by the advocates of the Papal system, but without a shadow of historical proof, as first Bishop of Rome.”
Sa Pilipino:
“Ang ating kaalaman tungkol sa kapapahan sa mga unang araw nito ay napakalabo at walang katiyakan. Si Pedro, ang mangingisda ng Galilea, na ayon sa isinasaysay ng sali’t-saling sabi na ipinako sa krus nang patiwarik humigit-kumulang noong ika-66, ay ipinahahayag ng mga tagapagtanggol ng pamahalaan ng Kapapahan, ngunit walang anino ng patunay ng kasaysayan, bilang unang Obispo ng Roma.”
Maging sa Biblia at maging sa kasaysayan ay napatunayan natin na si Pedro kailanman ay hindi naging papa sa Iglesia Katolika at lalong hindi naging papa sa Iglesiang itinayo ni Cristo sa Jerusalem. Kaya walang kaugnayan sa karapatan kay Cristo at sa mga apostol ang mga papa at mga pare ng Iglesia Katolika.*****
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)